We werken allemaal hard en zijn in het weekend en de avonduren ook nog druk met het onderhouden van onze sociale contacten. Dit betekent vaak lang alleen zijn voor onze katten. Maar missen ze ons ook?

Ervaren katten emoties?

Over katten zegt men vaak onterecht dat ze geen liefde tonen en enkel naar je toekomen omdat we lekkere hapjes voorschotelen. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die wel beter weten. En de kattenliefhebbers onder ons weten het al lang; onze katten zijn wel degelijk graag om ons heen. Kijk maar eens naar deze blijerd, die snoeihard miauwend de trap af komt rennen omdat zijn baasje thuiskomt:

Professor Dr. John Wright, legt het heel erg verklaarbaar uit. Katten beschikken over dezelfde hersenen als wij mensen. Wisten jullie al dat kattenhersenen zelfs meer lijken op die van ons dan de hersenen van een hond? Het gebied verantwoordelijk voor emoties is bij mensen en katten identiek. Dus waarom zou een kat dan geen emotie ervaren? Wel is het zo dat een kat zijn emoties anders uit dan wij dat zelf zouden doen. Denk maar eens aan een spinnende tevreden kat. Vergelijkbaar met momenten waarop wij ons happy voelen of zouden lachen. Een ander geluid, maar wel met dezelfde emotie.

Dan hebben we het nog niet eens gehad over het knuffelhormoon oxytocine. Wij mensen maken een stofje aan in onze hersenen wanneer we elkaar leuk vinden en aankijken, knuffelen en ons best doen romantisch te zijn. Dat stofje heet oxytocine. Uit onderzoek is gebleken dat ook katten ditzelfde stofje aanmaken.

En wat dacht je van verdriet? Volgens professor in de antropologie Barbara King ervaren katten ook een rouwperiode bij het verliezen van een geliefd medehuisdier of mens. Katten kunnen onrustig worden of zich juist terugtrekken, minder gaan eten en bijvoorbeeld hard gaan miauwen. In haar boek ‘How Animals Grieve‘ lees je er meer over.

Hechten katten zich aan hun eigenaar?

Katten herkennen ons eerder aan onze stem en geur dan aan ons uiterlijk. Wie denkt dat alle katten het gezicht van hun ‘baasje’ herkennen heeft het mis. Ruim 46% van de katten in een onderzoek naar gezichtsherkenning, kon het gezicht van zijn eigenaar niet onderscheiden van andere gezichten.

Toch hechten katten zich net zo aan hun verzorger als kleine kinderen zich aan hun ouders hechten. Dit is al jaren geleden wetenschappelijk onderzocht met behulp van de ‘vreemde-situatietest’. Was een kat in gezelschap van zijn verzorger? Dan speelde de kat, toonde een relaxte lichaamshouding en ging vrolijk op verkenning in de testruimte. Moest dezelfde kat tijd doorbrengen met een volkomen vreemde? Dan kletsten de katten minder, zaten ze veel stil en gingen zelfs voor de uitgang zitten.

Weet je dat een kat zelfs zijn gedrag aanpast aan jouw gedrag? Dit noem je sociaal refereren. In een onbekende situatie kijkt een kat naar jouw gezichtsuitdrukking en checkt de intonatie van je stem. Vertoon jij angstig gedrag? Grote kans dat je kat dit overneemt! Toon jij relaxed gedrag? Dan volgt jouw kat je hierin. En dat katten zich sterker aan vrouwen dan aan mannen hechten is ook al lang geleden bewezen.

Het is een fabel dat katten graag continu alleen zijn. Het klopt dat een kat een solitaire jager is en niet in een roedel leeft zoals honden dit wel doen. Maar teveel alleen zijn kan zelfs leiden tot allerlei gedragsproblemen als onzindelijkheid, veel vocaliseren, overgeven, zichzelf overmatig wassen en zelfs scheidingsangst.

Twijfel je nog steeds? Bekijk dan dit experiment van Shorty en Codi maar eens. De eigenaar filmde zijn katten stiekem, terwijl hij zelf de deur uit was. Echt wel dat hij gemist werd!


Dit artikel is 31.018 keer gelezen | Geschreven door en

Over de auteur

Blanche Overgaauw

Catwoman pur sang, koffiegek en wild van jurkjes. Gediplomeerd kattengedragsdeskundige voor mijn eigen bedrijf: Kattenconsult. Natuurlijk personal assistent van circusartiest (vermomd als kater) Pringle. Bovendien enthousiast stukjesschrijfster voor Cattish! Check voor meer info: www.kattenconsult.nl

  • katman

    Als enige (Belgische) katman en gedragstherapeut meen ik dat u met ” katten zich sterker aan vrouwen dan aan mannen hechten is ook al lang geleden bewezen”, …vrij kort door de bocht gaat. Wel is het zo dat een kat vrijwel niks anders dan potentiële vijanden kent, dus ook de mens. En aangezien de mannenstem vaak bedreigender overkomt, ervaren katten dat vaak zo. Maar katten kunnen perfect vriendjes zijn met een “niet” bedreigende man, die weet hoe hij moet omgaan met katten. Dit toch even terzijde, voor de rest ben ik akkoord… Groeten van de katman – Opleiding in NL genoten trouwens ;-)

    • Ha Katman, hartelijk dank voor je feedback op mijn artikel. Leuk dat je reageert! Wat mijn opmerking over katten en vrouwen betreft, dit is zelfs wetenschappelijk aangetoond. Ik heb het onderzoek er eventjes voor je bij gezocht en copy de link hier: http://plus.cdt.ch/files/docs/c0a0b6f15bb30c55cc46b55d380f9b32.pdf. Het spijt me maar katten blijken toch echt een sterkere hechting met vrouwen dan mannen te hebben. Wat niet wegneemt dat er legio katten zijn die een perfecte band met hun mannelijke huisgenoot hebben uiteraard! Wat goed dat je ook de opleiding tot gedragstherapeut hebt afgerond! Hier in Nederland hebben we ook een mannelijke gedragstherapeut, Zijn naam is Frank Gerards. Misschien leuk om als mannelijke gedragstherapeuten onder elkaar de krachten te bundelen of in elk geval eens kennis te maken? Hartelijke groet, Blanche Overgaauw

  • Interessant artikel! Ik geloof zeker dat katten zich hechten aan iemand, de een meer dan de ander, die verschillen zie ik bij mijn drie katten. Vorig jaar ben ik naar een lezing over bewustzijn en emoties bij dieren geweest, misschien vind je het ook interessant: https://diereninfilosofieenwetenschap.wordpress.com/category/bewustzijn-bij-dieren/.

    Ik mis hierboven de definitie van emotie. Wat versta je eronder? Als je hier negatieve of positieve ervaringen bedoelt, ben ik het ermee eens dat katten emoties vertonen. Zo te lezen, is dat ook wat jij bedoelt?

    Ik vind een emotie verder gaan, daar hoort ook het nadenken over een ervaring/gevoel bij. Kunnen denken bij verdriet (een negatieve ervaring over het algemeen): het gaat wel weer over, over een tijdje voel ik me wel weer beter. Zo kunnen we met deze negatieve ervaring omgaan. Een dier zal echter alleen een negatieve ervaring meemaken, maar niet kunnen denken: straks komt de mens weer thuis, of straks krijg ik wel weer water, ik moet het even uitzitten. Een negatieve ervaring levert stress op en zullen ze direct willen ontvluchten/veranderen.

    En ja, katten missen je, misschien niet mij specifiek, maar wel het contact. Een van m’n katten wil bv altijd eerst knuffelen voor hij gaat eten als ik een tijd weg ben geweest.

    • Ha Esther,
      Dankjewel voor je reactie en je tip over Esteban Rivas. Ik ben al eens bij een lezing van hem geweest en ga zeker nog een keer. Heel interessant waar hij over vertelt. Grappig dat jij er ook bent geweest!

      Wat ik in dit stukje onder emoties versta is het beleven van gevoelens zoals wij mensen deze ook kunnen beleven. Het nadenken over emoties en verbanden leggen of relativeren bedoel ik niet. Overigens denk ik dat er ook een heleboel mensen zijn die dit laatste nog niet goed beheersen ;0)

      Tijdens de opleiding tot gedragstherapeut is ons geleerd vooral niet te neigen naar antropomorfisme, Dit neemt niet weg dat mondjesmaat steeds vaker wordt aangetoond dat ook dieren menselijke emoties ervaren als schuldgevoel en spijt.http://www.scientias.nl/ook-ratten-hebben-spijt-als-ze-het-verkeerde-restaurant-kiezen/ Dit betekent dat ook dieren wel degelijk verbanden leggen (als dit, dan dat…)

      Uiteindelijk zijn we allemaal maar zoogdieren. We moeten enkel nog leren elkaars taal goed te verstaan geloof ik.

      Maar goed, terug naar het stukje. Strekking van het verhaal is dat veel mensen denken dat katten weinig tot geen aandacht behoeven. Het tegendeel is vaak waar. Dat leek me een leuk onderwerp.